„Nim otworzysz drzwi na wołanie Boga, na stukanie twojego Pana i Zbawiciela, zamknij te, które sprawiają, że nie ma Bożej obecności. Powierz swoją przeszłość Bogu, bo ona jest własnością Boga, ona do Niego należy! Jakakolwiek ona jest i czymkolwiek ona jest. Nie zostawiaj niczego, co w przyszłości zatrzyma ciebie i nie pozwoli tobie iść dalej...”

„Czemu lub komu w naszym życiu nie pozwalamy odejść wolno? Co w naszym życiu jest pułapką, która nas chwyciła i pozostała niewybaczeniem? Pozostała wydarzeniem, którego nie potrafimy puścić, nie pozwalamy, aby zostało zabrane?... Wybaczyć znaczy uwolnić!...”

„Bóg wciąż z takim samym wyczekiwaniem patrzy na każdego z nas i z takim samym pragnieniem i tęsknotą czeka na nasze spotkanie z Nim. Tylko nam czasami albo zaczyna brakować czasu, albo brakuje sił, albo nachodzą nas wątpliwości albo spotykają nas doświadczenia. I nam wtedy wydaje się, że Bóg gdzieś jest dalej, ale to nie jest prawda! To jest to, co szatan chciałby wnieść do Kościoła, to jest to co szatan chciałby wnieść w Twoje serce – to przekonanie, że jesteś gdzieś daleko od Boga. Jeśli jesteś dzieckiem Boga, to BÓG JEST ZAWSZE BLISKO CIEBIE…”

„Dlaczego spotykają nas przeszkody? Dlaczego musimy zmagać się z czasem pustyni? Dlatego, żeby nauczyć się czekać na Boga! Nauczyć się polegać na Jego Słowie! Jeśli jesteście tacy jak ja, to chcielibyście, żeby rzeczy działy się szybko, żeby działy się teraz. Po co ta zwłoka? Po co czekać? Ale Bóg mówi: Wszystko ma swój czas...

„Apostoł Paweł, kiedy pisze swój list do Koryntian, kiedy pisze do tego zboru, który był taki pełen doświadczenia Bożego działania, zboru, który na różne sposoby doświadczał tej niezwykłości Boga, pisze im o czterech rzeczach, które są grzechem w oczach Boga, grzechem, który prowadzi do śmierci. Pierwszy: bałwochwalstwo, drugi: wszeteczeństwo, trzeci: kuszenie Boga, czwarty: NARZEKANIE! Niezadowolenie z tego, co mamy! Ciągle mamy mało, i ciągle jest nie tak, i ciągle jest źle. Ciągle Bóg nie zrobił tego, co ja bym chciał...